چه خدای خوبی

تو این فکر بودم که پست بعدی وبلاگمو به چه موضوعی اختصاص بدم.در مورد چی بنویسم که کمتر دیده شده. مردم بیشتری باهاش سرکار داشته باشن. در عین حال جذابیتی هم برای خواننده داشته باشه. خواستم راجب عنوان وبلاگم بنویسم اما مورد دوم و سوم رو نقض میکرد. اونقدر مشکلات فرعی زندگی هامونو بزرگ میکنیم که اون اصلی چه خدای خوبی...

یه رفیقی داشته باشیم که بهمون "ناتو" نزنهکلاه سرمون نذاره ، آبرمون رو نبره دشمنمون نباشه همیشه رفیقمون باشه. چجوری بگه دوستمون داره؟! چیکار کنه احساس صمیمیت کنیم؟! بهش اعتماد کنیم ، براش حرف بزنیم ، باهاش درد و دل کنیم؟ میگه میخوای صدام کنی بگو : رفیق یا رفیق من لا رفیق وقتی میفهمی ک خدا رفیقته و دل چه خدای خوبی...